Again, anak2 sibuk nak buat karipap utk juadah berbuka puasa. Mulanya saya tak confident dorang boleh buat, tapi setelah mereka beria-ia siap gugel dalam internet bagai, barulah saya yakin yg dorang betul2 nak buat. Again, saya biarkan...dahulu! Perhatikan dari jauh saja.
Once all prepared, mereka pun mula memasukkan inti ke dalam kulit karipap untuk dikelim. Lama juga saya biarkan... saya tak jenguk dapur pun. Sengaja! Tiba-tiba terdengar commotion kat dapur. Entah apa yang kecoh sangat agaknya. Rupa2nya dorang argue dgn bentuk karipap masing2. Ada yg kelim terbukak semula, ada yg tak reti kelim, ada yang kelim sampai karipap jadi senget, macam2 dorang ni (malangnya saya tak snap gambar bentuk2 karipap tu). Nak tergelak pun ada. Then saya pun menyelit sama, saja nak test skill.
Saya kelim ikut stail saya... saya sendiri pun impress sebab seumur hidup, saya tak pernah kelim karipap. Pernah masuk pertandingan kelim karipap guna plastersin tapi entah apa2 jadinya.
Boleh dikatakan saya bangga dengan hasil kerja tangan saya sendiri. Bukan semua org boleh buat kerja2 seni nie, especially saya. Tapi ntah macam mana, boleh menjadi pulak. Serius! Bangga betul!
Inilah karipap sardin yg dah siap hasil kelim saya... taklar cantik mana, tapi bolehlah. On that day, kami berjaya buat almost 30++ biji karipap. Not bad, huh? Yang pasti, isinya padat, puas hati makan. Tak seperti yg dijual, harap saja besar tapi dalamnya hampir kosong dan rasa ntah apa2!
Thanks juga kepada anak2 saya. Tanpa niat mereka yang beria-ia tu, saya takkan tahu yg saya ni reti kelim karipap sebenarnya.
*ralat: saya tak ambil gambar2 karipap hasil buatan anak2 saya. :-(
